Home > şiir > Kırkıncı Tablet (Hüseyin Haydar)

Kırkıncı Tablet (Hüseyin Haydar)

“Hüseyin Haydar’ın Doğu Tabletleri’nin kırkıncısıdır yukarıdaki şiir. Nice naatlar okumuşumdur, nice mevlidler dinlemişimdir. Nice hocalar, nice sakalı şeriflere baktırtmış, “buyurun aşk ile” komutu ile nice salavatlar getirtmişlerdir bana. Ne ki, yukarıdaki şiir kadar derinden etkileyememişlerdir.”

Cazim GÜRBÜZ

Yazının devamı: http://www.yg.yenicaggazetesi.com.tr/yazargoster.php?haber=16412

Kırkıncı Tablet: Muhammed

Mecbur doğdum. Kuma serili sert bir döşekte,
Hurmaların yüzüne renk
düştüğü ışıkta,
Doğduğum gece boğdum
nefsimi, ilahi beşikte.
Allahı gördüm Abdullah’ı
görmedim. Amine hayaldedir.
On yaşımda karıştı uykuma Babil ve gök burçları,
Ne haldedir şimdi Yemenin
yetimleri açları?
On iki yaşımda uzaklardaki Bahiraya gittim ve din,
Dinlenmedim bir an bile,
yoksullara yetişmek için.
Bir gecede geçtim Cebeli,
Endülüs ve Sevilla ve din,
Dinmedi ağrım ne Mekkede, ne Medine’de…
Yürüdükçe arttı beynime yürüyen kan ve kelam ve din,
Dingindi çöl, dingindi döl ve dingindi kervan…
Safa tepesine çıkıp haykırdım Mekke’nin boş kafasına:
Ayağa kalk! Ey örtüsüne bürünmüş temiz halk!
Aşkın reddinden başka varlık kalmamış burada ve din,
Dinledim göğün inleyişini, yerin dillenişini,
Ayaklarımın altına seyirtti Hıra. Dudaklarım hararette.
İkra bismi rabbiküm! Okudum isyanın ateşiyle.
Ağırdır emanetim, çekemezsin! Üç yüz deve yükü kadar.
İkra bismi rabbiküm! Okudum ölünün nefesiyle.
Dil döndükçe yıkıldı zulüm, doldurdu hendeği külüm.
İkra bismi rabbiküm! Okudum karıncanın sesiyle.
Okudukça yayıldı kıtaların
damarlarında gıda,
Okudukça açıldı gözleri
uyutulan çocukların…
Allah nurdandı. İnsan
çamurdandı. Kâbe taştandı.
Ama siz altına büründünüz, secde ettiniz uygar putlara,
Tanrıya teslim olduk, dediniz de alçaklara eğildiniz,
Salya sülük bezirgâna
kandınız, yandınız!
Onun dostu puştandır, kurusu yaştandır, yüreği haçtandır:
Boynunda hurma lifinden
bükülmüş kement,
Amerika’ya kadar gider de
Erzurum’a gidemez, neden?
Teksaslı çavuşa güvenir de Mehmetçiğe güvenmez?
Birden gürledi Asyanın en
büyük oğlu Muhammet Mehmet:
Zalime uşaklık eden, zalimden dilesin medet!

Categories: şiir
  1. No comments yet.
  1. No trackbacks yet.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: